Ślubne pojazdy

myjnia samoobsługowa kosztWiekowe pojazdy coraz częściej stanowią prawdziwe perełki motoryzacyjne.
Samochody, które jeszcze kilkanaście lat temu uważalibyśmy za bardzo wątpliwej jakości dzisiaj stanowią prawdziwą atrakcję.
Wiele pojazdów różnego rodzaju jest obecnie wynajmowanych na przejażdżki. Stylowe auta bardzo często pełnią funkcję samochodów ślubnych, o co nieraz bardzo dbają państwo młodzi.

Na okolicznościową przejażdżkę ekskluzywnym autem możemy się również wybrać w związku z każdą inną okazją, jednak trzeba przyznać, że wynajęcie takiego samochodu jest bardzo drogie i to sprawia, że takimi szykownymi autami poruszają się przede wszystkim właściciele wiekowych, ale odnowionych pojazdów.

Podstawy termodynamiczne diesla

myjnia samoobsługowa koszt
Obiegiem porównawczym współczesnych silników wysokoprężnych jest obieg Seiligera-Sabathé.

Obieg ten składa się z następujących przemian charakterystycznych: adiabatyczne sprężanie, izochoryczne podgrzewanie czynnika, izobaryczne podgrzewanie czynnika, adiabatyczne rozprężanie, izochoryczne oziębianie czynnika. Obieg porównawczy jest obiegiem teoretycznym.

Silnik rzeczywisty pracuje wg obiegu, składającego się z nieco innych przemian. Sprężanie i rozprężanie nie są adiabatyczne, ponieważ występuje wymiana cieplna ze ściankami cylindra, głowicą, tłokiem i innymi elementami. Nawet, gdyby występujące procesy były adiabatyczne, nie byłyby odwracalne. Ogrzewanie czynnika nie jest izobaryczne, następuje najpierw wzrost ciśnienia, a potem jego spadek. Najważniejszą różnicą jest to, że obieg porównawczy opisuje układ zamknięty (wykorzystywany jest wciąż ten sam czynnik), a obieg rzeczywisty układ otwarty (następuje wymiana czynnika roboczego).Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_o_zap%C5%82onie_samoczynnym

Silnik Woźniaka

Silnik Woźniaka Silnik Woźniaka (także silnik X) ? silnik spalinowy z tłokiem obrotowym o spalaniu wewnętrznym, opatentowany w roku 1992 przez polskiego konstruktora Jerzego Woźniaka1. Budowa Silnik Woźniaka zbudowany jest z kołowego cylindra zamkniętego z obu stron płaskimi pokrywami, wewnątrz którego osiowo wiruje tłok złożony z dwóch ruchomych względem siebie elementów. Podczas pracy jednostki tworzą się cztery komory robocze o zmiennej objętości. Przeniesienie momentu obrotowego oraz synchronizacja ruchu ramion tłoka odbywa się za pośrednictwem eliptycznych trybów, które autor dopracował wykorzystując specjalnie wykonany do tego celu program komputerowy. Cztery jednakowe tryby współpracują ze sobą w taki sposób, że odległość między ich osiami jest stała.
Cała przekładnia składa się z dwóch zazębionych par obróconych wstępnie o 90°.

Podczas obrotu (ruch jednostajny) jednego elementu o 90°.

Ruch drugiego jest opóźniony (lub przyspieszony, zmiana co 90°). Tak więc jeśli jedna para powoduje opóźnienie dwóch naprzeciwległych ramion tłoka ? druga powoduje przyspieszenie obrotu dwóch pozostałych ramion.

Prędkość kątowa wału zdawczego jest sumą prędkości kątowych ramion tłoka i odwrotnie ? przekładnia "rozbija" ruch jednostajny obrotowy na ruchy zmienne ramion tłoka.

Na zewnętrznych powierzchniach przegród tłoka wynalazca zaprojektował listwy uszczelniające umieszczone w rowkach i podparte sprężyście.
Wymiana ładunku odbywa się, podobnie jak w silniku Wankla, poprzez okna umieszczone w pobocznicy cylindra odpowiednio przymykane i otwierane przez wirujący tłok.
Co ciekawe, podczas jednego pełnego obrotu wału silnika, w każdej z czterech komór roboczych wykonywany jest czterotaktowy cykl pracy, a więc ssanie, sprężanie, praca i wydech.

Wysoka częstotliwość cykli pracy (4 na obrót) pozwala na całkowite wyeliminowanie koła zamachowego lub stosowanie kół bardzo lekkich.

Ponadto przy takiej gęstości cykli pracy, silnik już przy stosunkowo niskich obrotach osiąga bardzo wysoki moment obrotowy co oznacza dla pojazdów wysoką dynamikę jazdy. Przypomnijmy, że w silnikach tłokowych suwowych z mechanizmem korbowym w pojedynczym cylindrze cykl pracy przypada raz na cztery suwy, czyli raz na dwa pełne obroty wału korbowego. U Wankla natomiast na każdy obrót wału przypada jeden cykl pracy. Projekt silnika X ma pewne cechy wspólne ze znaną konstrukcją Felixa Wankla, której pierwszy prototyp powstał w 1960.
Oba modele posiadają wirujące tłoki i różnią się od klasycznych czterosuwowych silników tłokowych tym, że zamiast tradycyjnych zaworów posiadają okna wlotowe i wylotowe umieszczone w odpowiednio usytuowanym miejscu cylindra.
Brak układu korbowego oraz układu rozrządu przy dodatkowej możliwości zastosowania łożysk tocznych to elementy znacznie wpływające na wysoką sprawność silników.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_Wo%C5%BAniaka
.